KALANJIYAM - International Journal of Tamil Studies
KALANJIYAM – An International Journal of Tamil Studies is a quarterly bilingual publication in Tamil and English that seeks to enhance the knowledge and appreciation of Tamil literature and culture among scholars, students, and the general public through its rigorous, high-quality articles. The editorial team and contributors of KALANJIYAM consist of renowned experts in Tamil studies from around the globe, who contribute their expertise and insights to the journal. Each issue includes a variety of essays exploring different dimensions of Tamil literature, such as poetry, drama, fiction, and non-fiction, along with folklore and translation analysis. Additionally, KALANJIYAM features comprehensive book reviews that offer critical evaluations of recent academic works. This journal serves as an essential resource for anyone intrigued by Tamil literature and culture, enjoying widespread readership and citation among scholars and researchers. The significant contributions it makes to Tamil studies have led to several awards and honors. In addition to its printed version, KALANJIYAM is also available online, making its rich academic content easily accessible. With its dedication to scholarly rigor, thoughtful analysis, and promotion of Tamil literature and culture, KALANJIYAM is a must-read publication for anyone passionate about the vibrant heritage of Tamil Nadu.
Department of Library, Nallamuthu Gounder Mahalingam College, Pollachi
Our journal adopts CC BY License Creative Commons Attribution 4.0 International License http://Creativecommons.org//license/by/4.0/ . It allows using, reusing, distributing and reproducing of the original work with proper citation.
சைவசித்தாந்தங்கள் கூறும் ஞானேந்திரியங்கள்
Gnanendriya is a tool for taking extraterrestrial information into knowledge. Vivekananda says that Gnanendriyas should serve the soul. The real freedom of the soul is to understand the senses. Saivasiddhantas and Thirumpas explain the idea that life can be made better by perfecting the Gnanendriyas for theology without going through the path of the Gnanendriyas. It is the soul that directs the senses. It is the Lord who directs the soul. Therefore, if the senses in ignorance there will be no sweetness in life, and the cycle of birth will continue as sins. Gnanendriyas arise from the sattvic ego. Sattvic egoism causes the mind to be calm and the senses to be directed. Sattvic Ego alone prepares one to surrender the ‘yan’ to the lord. According to Saivite philosophy Gnanendriyas do not arise directly from the body. They arise from Sattvic Ego.
Copyright (c) 2026 https://creativecommons.org/licenses/by/4.0
சங்க அக இலக்கியங்களில் விலங்கு, பறவைகளின் உணவு மேலாண்மை
Sangam literature serves as a vivid portrait of human life lived in perfect harmony with nature, where the boundaries between the domestic and the wild are often blurred by shared ecological realities. In accordance with the ethical principle that "the world begins with food" (Undi Mutatre Ulagu), food remains the fundamental necessity for all living beings, ranging from those with a single sense to those with six. This biological imperative serves as the connective tissue between the human protagonist and the surrounding fauna. This study analyzes the "Food Management" techniques of animals and birds as described within the Sangam "Akam" (Interior) landscapes. By examining the five distinct eco-zones—Kurinji (mountains), Mullai (forests), Marutham (agricultural lands), Neithal (seashore), and Paalai (wasteland)—we uncover sophisticated poetic observations of foraging, hunting, and communal sharing among wildlife.
In this vast and expansive world, Tamil literatures hold a position of supreme distinction. They encompass such multifaceted perspectives that it can be said there is no subject matter that does not exist within them. It is an added strength that Tamil literatures serve as the primary foundation and pioneer for global cultural elements. Although numerous perspectives hold a place of pride in our grand literatures, the purpose of this article is to examine them through the lenses of virtue (Aram), philosophy, society, politics, law, education, and economics. Furthermore, this study seeks to demonstrate how these ancient frameworks are not merely relics of the past but are living doctrines that offer profound solutions to contemporary global challenges. By dissecting the socio-political structures found in works like the Purananuru and the ethical imperatives of the Thirukkural, we uncover a sophisticated blueprint for sustainable governance and social equity. This research will argue that the integration of classical Tamil thought into modern academic and policy-making discourses can provide a more holistic understanding of human progress. Ultimately, this exploration serves as a bridge, connecting the timeless wisdom of the Sangam and Post-Sangam eras to the complexities of our current interconnected world, reaffirming that the roots of global civilization are deeply intertwined with the Tamil literary tradition.
தேவாரத் திருமுறைகளில் யாப்பமைதிகள்: ஓர் ஆழமான பனுவல் ஆய்வு
In the history of Tamil literature, the Bhakti period is considered a golden age for both linguistic development and the evolution of prosodic structures. Specifically, the Devaram pathigams (hymns) that emerged in the 7th century provided a new dimension to Tamil poetry. This article extensively analyzes the various prosodic structures utilized in the Devaram. Through a textual study, it explains how complex poetic forms such as Idaimadakku (interstitial repetition), Egapatham, Ezhukutrirukkai (seven-tiered arrangement), Chakkaramatru, and Maalaimatru (palindromes) function in harmony with devotional sentiment. Furthermore, it highlights the close relationship between Isaitamil (musical Tamil) and prosody, illustrating how saints like Thirugnanasambandar masterfully employed intricate poetic techniques like Chithirakkavi (visual/pattern poetry). The structure of the Devaram hymns is subjected to critical scrutiny against the backdrop of grammatical treatises like Yapparungalakkarigai. This paper explains the link between ancient Tamil musical traditions and prosody, while also discussing the contributions of modern Devaram scholars.
பாடாண்திணையின் வகைமை நோக்கில் தேவாரம்: பக்தி இலக்கியப் பரிணாமம் மற்றும் புறப்பொருள் மரபுகளின் மீள்வாசிப்பு
In the history of Tamil literature, the transition from the Sangam era to the Bhakti era represents a monumental journey from land-based human praise to transcendental divine glorification. At the heart of this evolution lies the 'Padan Thinai' (the genre of praise), a tradition of Purapporul (heroic/external themes). Attributes such as fame, strength, philanthropy, and grace, which were attributed to kings and patrons in Sangam literature, were transformed in the 7th and 8th-century Devaram hymns into tools to extol the supreme power of Lord Shiva. This article extensively investigates how the sub-themes (thuraigal) of Padan Thinai—defined by Tolkappiyam and Purapporul Venba Maalai—deeply influenced the hymns of the Trinity (Thirugnanasambandar, Thirunavukkarasar, and Sundaramurthi Nayanar). Specifically, it examines themes such as Kadavul Vazhathu (invocation), Poovai Nilai (comparing a deity to the kaya flower), Iyanmozhi Vazhathu (extolling natural virtues), Parisil Thurai (seeking gifts/grace), and Kadavul Maattu Maanida Pendir Nayandha Pakkam (divine bridal mysticism). Furthermore, this textual analysis aligns the Ashta Veerata (eight heroic deeds) of the Lord with the bravery depicted in Purathinai, and the pleas of devotees with the Parisil Thurai (the poet's request for patronage). This paper establishes that Bhakti literature is a direct continuation of the Sangam tradition and illustrates how it functioned as a catalyst for social and spiritual transformation.
தேவார இயற்கை வருணனைகளின் நிலைப்பாட்டியலில் பரம்பொருள் தத்துவங்கள்: ஒரு விரிவான ஆய்வு
In the history of Tamil literature, the Bhakti Movement is regarded as a monumental social, religious, and literary renaissance. Specifically, within the Panniru Thirumurai—the foundational texts of Saivism—the first seven volumes, known as the Devaram, represent a pinnacle of both poetic and philosophical excellence. These hymns, graced by the Moovar Mudhaligal (St. Thirugnanasambandar, St. Thirunavukkarasar, and St. Sundaramurthi Swamigal), do not merely approach the Almighty as an abstract philosophical entity but perceive Him as the very essence of nature and the foundation of the universe. This research paper deeply analyzes how the natural descriptions recurring in the Devaram hymns illustrate the attributes of the Param-porul (Supreme Being). It explains in detail how the Saiva Thirumurais internalize the 'Ullurai Uvamam' (implied metaphor) technique inherited from Sangam literary tradition, transforming natural elements into symbols that explain spiritual truths. The study focuses on the beauty of the Lord’s form, the philosophical symbolism of His ornaments, the experience of Sivanubhava expressed through the actions of animals and birds, and the ritualistic significance of flowers. Furthermore, it describes—with supporting data—how the three core truths of Saiva Siddhanta (Pathi - God, Pasu - Soul, and Paasam - Bondage) are interwoven into descriptions of nature, and how these hymns were systematized during the Chola period to become a definitive social identity.
சங்க இலக்கியம் மற்றும் தேவாரப் பாடல்களில் பல்லுயிர் ஓம்புதலும் உயிரினச் சித்தரிப்புகளும்: ஒரு சூழலியல் மற்றும் குறியீட்டியல் ஆய்வு
This study provides a detailed analysis of how living organisms have been utilized as literary devices across two distinct periods of Tamil literature: the Sangam and Bhakti eras. In Sangam literature, fauna are employed through symbolic techniques such as Ullurai Uvamam (implied metaphor) and Iraichi (inferred meaning) within Akathinai (interior/love) poetry. The behaviors of parrots, peacocks, elephants, and tigers serve as potent symbols to illustrate the romantic nuances between the hero and the heroine. In the Devaram hymns, natural descriptions are leveraged to showcase the sanctity and fertility of sacred landscapes (Thiruthalangal). Furthermore, the study describes the symbolic significance of mythical creatures, such as the Yali, found in temple architecture and sculptures. Ultimately, this research synthesizes the necessity of preserving the biodiversity recorded in these texts and explores the solutions offered by ancient Tamil literature for addressing the modern ecological crisis.
தமிழ்ச் செவ்வியல் மற்றும் பக்தி இலக்கியத் தலங்களின் பின்னணியில் உயிரினங்கள்: ஒரு விரிவான சூழலியல் மற்றும் பண்பாட்டு ஆய்வு
The Tamil literary tradition spans a continuous history of over two thousand years. Throughout this history, nature does not exist merely as a backdrop but thrives as a living force intertwined with human life and emotions. This article extensively examines the descriptions of living organisms in Sangam literature and medieval Bhakti literature, particularly the Devaram hymns, through the lenses of Ecocriticism and Biodiversity Conservation. The study explains how the Sangam-era 'Thinai' theory aligns with modern biomes, and how animal behaviors were transformed into human ethics. Furthermore, it provides a detailed analysis of the precision with which the Devaram Trinity categorized organisms while singing of the natural beauty of sacred sites. It also explores how mythological legends involving animals—such as the elephant and spider at Thiruvanaikaval—have influenced architecture and spiritual culture. Finally, this research reveals how biological data found in Sangam poems serves as foundational data for modern wildlife conservation studies.
பாலகுமாரனின் சுகஜீவனம் புதினத்தில் வெளிப்படும் பெண்ணியச் சிந்தனைகள்: ஓர் ஆழமான சமூக-இலக்கியப் பகுப்பாய்வு
In today's modern literary landscape, feminism is not merely considered a theory but has emerged as a vital tool for reclaiming women's fundamental rights. In the history of Tamil literature, particularly in the realm of modern novels, writer Balakumaran’s contribution is unique. The philosophy put forward by Mahatma Gandhi—that the status of men will rise only when the status of women rises, and only when the status of both rises will the entire human society advance—serves as a primary thread in Balakumaran's works. The novel Sukajeevanam subtly records the complex lives of women in the urban setting of Chennai, specifically within the commercial environment of Sowcarpet. Contrary to common criticisms that feminism is a Western theory encouraging women to break away from the family structure, this novel presents it as a way of life that guides women toward a path of self-respect. This article analyzes the life struggles of four primary female characters in the novel Sukajeevanam—Sri Ramulu's wife, Gnanambal, Sornam, and Subbulakshmi—from a feminist perspective. It subjects to detailed analysis how the novel handles issues such as women's economic independence, the moral constraints forced by poverty, patriarchal violence, and the freedom they seek to attain through education. Furthermore, it explains how Balakumaran integrates Sangam literary poems and ethical literature into his contemporary narrative to compare the status of women across different eras.
Music serves as an identity in the development of human sociology and acts as a peaceful calling of the mind. Music is not just an art; it is a marvel created by the collaboration of science, mathematics, and technology. It is a powerful art form that expresses human emotions. Musical instruments and their associated technological advancements play a vital role in this. Traditionally, musical instruments were made from natural materials and operated through manual craftsmanship. However, technological advancements in instruments have sparked a revolution in the world of music. From the 20th century to the present day, the role of technology has become increasingly significant. Technology is utilized in every aspect of music production: creation, recording, editing, and distribution. It has made it possible for a single person to play multiple instruments, broadcast live performances, and edit music with ease. Online music publishing has enabled global reach, while tools like Auto-Tune ensure perfect pitch and help create innovative sounds. Artificial Intelligence (AI) tools that automatically generate music have also emerged. Today, electronic instruments serve as software for recording and editing, and as devices that connect professional training tools with computers. In modern music production, composers and producers can create music using software and electronic devices without physically playing traditional instruments. Technologies such as Auto-Tune, sound effects, and sampling enhance the quality of music, while streaming platforms have facilitated global distribution through online music releases.
தமிழ் இலக்கியத்திற்குக் கொங்குநாட்டுப் புலவர்களின் பங்களிப்பு
Tamil literature possesses a vast and ancient heritage spanning over two thousand five hundred years. From the Sangam era to the contemporary period, poets residing in the Kongu region have contributed significantly to every genre of Tamil literature. This lineage includes both male and female poets who enriched the language through their unique perspectives and scholarly depth. This article identifies these various poets and provides a detailed analysis of their literary works. தமிழிலக்கியம் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேற்பட்ட நீண்ட நெடிய பரப்புடையது. தமிழில் சங்ககாலம் தொடங்கி இக்காலம் வரை தோன்றிய அனைத்து வகையான இலக்கிய வகைகளுக்கும் கொங்குப் பகுதியில் வாழ்ந்த புலவர்கள் பங்களிப்புச் செய்துள்ளனர். அவர்களுள் ஆண்பாற்புலவர்களும் பெண்பாற்புலவர்களும் இடம்பெற்றுள்ளனர். அந்தப்புலவர்கள் யாவர் என்பது குறித்தும் அவர்களின் படைப்புகள் குறித்தும் எடுத்துரைக்கிறது இக்கட்டுரை.
நாட்டியத்தில் கணிதம்: தாளக்கட்டுகள் மற்றும் ஜதிகளில் பொதிந்துள்ள கணித நுணுக்கங்கள் பற்றிய ஆய்வு
This research delves into the profound intersection between the Indian classical dance form, Bharatanatyam, and mathematical principles. While dance is often perceived purely as an aesthetic expression, its structural foundation—Thala (rhythm) and Laya (tempo)—is built upon rigorous mathematical precision. This study specifically explores the roles of Arithmetic, Permutations and Combinations, and Geometry in the formulation of 'Thala structures' and 'Jathis'. The research explains how the fundamental units of movement are divided based on time measures and analyzes the numerical transformations involved in creating different 'Gatis' (rhythms) such as Chathusram, Thisram, and Misram. The composition of Jathis is logically analyzed to show how a specific number of 'Matras' (beats) can be achieved through various mathematical combinations. For instance, the 'Thirikalam' (three speeds) used in Teermanams strictly adheres to the rules of multiplication and division. Furthermore, the study touches upon how the angles and postures (such as Aramandi) maintained by a dancer align with Euclidean Geometry. In conclusion, this research establishes that Bharatanatyam is not merely an aesthetic art form but a logical 'dancing mathematics' that translates abstract numbers into visual patterns.
தமிழக ரோமானிய வணிக உறவு: இலக்கிய உறவைக் கண்டறிவதற்கான ஒரு முன்னீடு
The trade relationship between Tamil Nadu and Rome dates back to antiquity and involved the exchange of goods such as pepper, pearls, gold, wine, and aromatic substances. Archaeological findings, including coins and pottery discovered in both regions, along with references in foreign travel accounts, attest to the extent of this commercial interaction. Tamil and Latin literary sources further reflect awareness of these exchanges. While economic exchange forms the basis of Tamil–Roman contact, trade relations often extend beyond commerce and foster cultural interaction. Literary references to foreign peoples and distant lands in both Tamil and Latin texts suggest a broader cultural engagement shaped by sustained contact. This article examines archaeological, historical, and literary evidence to explore the possibility that commercial exchange between Tamil Nadu and Rome also contributed to cultural and literary connections.
நெய்தல் நில மக்களின் வாழ்வியல் விழுமியங்கள்
Sangam literature serves as a realistic record of the lifestyle of ancient Tamils. These works are categorized into Akam (interior/love) and Puram (exterior/valor), prioritizing the love between men and women as well as the personal excellence and personality traits of individuals. Furthermore, Sangam literature classifies the land into four distinct regions based on the environment, soil, and way of life: Kurinji (mountains), Mullai (forests), Marutham (farmlands), and Neithal (seashore). Each Thinai (landscape) was structured with its own specific lifestyle and cultural framework. Among these, Neithal documents the lives lived along the coastal regions. This landscape also served as the gateway for maritime trade and commerce. The primary objective of this research paper is to highlight and explore the lifestyle values of the people who inhabited this land.
முல்லைப்பாட்டு, குறிஞ்சிப்பாட்டு - தலைவன் பாத்திர வார்ப்பு
The relationship between literary characters and the narrative is considered vital. Every action and spoken word of a character carries weight. In Mullaippaattu and Kurinchippaattu, the character of the 'Hero' is excellently designed. Both works offer ample scope to independently analyze the Hero's nature, including his introduction, speech, physical descriptions, and deeds. By internalizing the traditions of Akathinai (the interior landscape of love), the Hero and Heroine are integrated through specific events. Characters construct the sequence of these events; narratives are built by giving the characters a voice and organized through their actions. This article seeks to examine the specific character molds and traits of the Hero as depicted in Mullaippaattu and Kurinchippaattu. இலக்கியங்களில் இடம்பெரும் கதாப்பாத்திரங்கள் கதையுடன் கொள்ளும் உறவு மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. பாத்திரங்களின் அனைத்துச் செயல்களும் பேச்சும்கூட முக்கியத்துவம் உடையதாகக் கருதப்படுகிறது. முல்லைப்பாட்டு, குறிஞ்சிப்பாட்டில் இடம்பெற்றுள்ள 'தலைவன்' பாத்திரம் சிறந்த முறையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. தலைவனின் இயல்புகளைத் தனித்து ஆராய்வதற்கான வழிவகைகள் இவ்விரு நூல்களிலும் அதிகம் காணப்படுகின்றன. தலைவனின் அறிமுகம், பேச்சு, உடல் சார்ந்த சித்திரிப்புகள், செயல்கள் போன்றவற்றை விரிவாக ஆராயலாம். தலைவன் தலைவி என்று அகத்திணையின் மரபுகளை உள்வாங்கிக் கொண்டு நிகழ்ச்சிகளால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளது. நிகழ்ச்சியின் கோர்வையைப் பாத்திரங்கள் கட்டமைக்கின்றன. பாத்திரங்களைப் பேசவைப்பதன் வழியாக நிகழ்ச்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. பாத்திரங்களின்செயல்கள் மூலமாகவும் நிகழ்ச்சிகள் ஒழுங்குப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. முல்லைப்பாட்டு மற்றும் குறிஞ்சிப்பாட்டில் இடம்பெற்றுள்ள தலைவனின் பாத்திர வார்ப்புகளை இக்கட்டுரை ஆராய முற்படுகிறது.
கம்பராமாயணத்தில் உவமை நயத்தின் அறம்: தனிமனித, குடும்ப, அரசியல் மற்றும் ஆன்மீக விழுமியங்களின் மீதான ஓர் இலக்கிய மற்றும் மேலாண்மை ஆய்வு
Kambaramayanam, composed by the Emperor of Poets (Kavi Chakravarthy) Kambar, stands not only as a monumental epic in the landscape of Tamil literature but also as a guide for living and a repository of management philosophies. This research paper, titled "The Ethics of Simile in Kambaramayanam," provides a comprehensive analysis of how the similes employed by Kambar function as ethical instruments to regulate society. Against the backdrop of Tolkappiyar's theories on similes (Uvamaiyiyal), this study explains how Kambar’s poetic genius establishes virtue (Aram) across four dimensions: Action (Vinai), Result (Payan), Form (Mei), and Nature/Color (Uru). The study is structured upon four primary pillars: individual discipline, the excellence of family relationships, political management, and spiritual pursuit. Specifically, Kambar emphasizes philanthropy through the river-water simile, domestic love through the body-and-soul simile, and political stability through the simile of a day without the sun. Furthermore, Kambar’s political ethics are compared with modern management theories such as Participatory Leadership and decision-making skills. This research also highlights environmental ethics through the scientific similes found in the Maricha Vadhai (Slaying of Maricha) chapter and war ethics through the Yuddha Kandam (War Canto). Although this grand epic of 12,000 verses emerged from a 12th-century social context, the primary objective of this study is to appreciate how its ethical values offer solutions to the global challenges of the 21st century..
பின் நவீன பாணியில் பிரேம், ரமேஷ் சிறுகதைகள்
This research, titled "Postmodern Trends in the Short Stories of Prem-Ramesh," is undertaken to analyze the postmodern characteristics of the narrative techniques developed by the duo Prem-Ramesh within the landscape of contemporary Tamil short stories. While traditional Tamil fiction often adheres to mimetic realism and chronological progression, the works of Prem-Ramesh signify a radical departure, challenging the foundational certainties of the "grand narrative. "The primary objective of this study is to examine how their stories dismantle conventional storytelling to reflect the fragmented nature of modern existence. Specifically, the research explains how technical elements—such as deconstruction, non-linear storytelling, linguistic self-consciousness (metafiction), polyphony (multiple voices), and the blurring of boundaries between the text and the real world—function as essential markers of postmodern literature. Through an ethnographic and semiotic analytical framework, this study explores how Prem-Ramesh utilizes "intertextuality" and "ontological instability" to invite the reader into a participatory role, where the meaning of the text is no longer fixed by the author. By mapping these shifts, the research highlights the duo's contribution to the evolution of the Tamil short story genre, positioning their work as a vital bridge between classical literary traditions and the complexities of global postmodernity. Ultimately, this study asserts that the "Prem-Ramesh style" serves as a critique of power structures and a celebration of the "plurality of truth" in the 21st-century Tamil literary consciousness.
நாமக்கல் மாவட்ட தெருக்கூத்து மரபில் கட்டியக்காரன் பாத்திரம்: ஒரு சமூக-பண்பாட்டு மற்றும் இனவரைவியல் ஆய்வு
Therukoothu, one of the ancient art forms of Tamil Nadu, serves not only as a tool for entertainment but also as a powerful medium for transmitting social values and as a ritual of worship. Particularly in the districts of Namakkal and Salem, which represent the heart of the Kongu region, the Therukoothu tradition is distinguished by its local dialect, intense rhythmic beats, and ritualistic precision. This article comprehensively examines the multifaceted nature of the 'Kattiyakkaran' character within the Namakkal district Therukoothu tradition. The Kattiyakkaran is not merely a common comic character; he acts as the orchestrator (Sutradhara), stage coordinator, translator, and social critic. Through the narratives of the Mahabharata, this article analyzes the origin, makeup, and symbolism of this character, as well as the concepts of social justice transmitted through him. Furthermore, this research expands upon the historical background of the Kongu country, its agriculture-based clan deity worship systems, and the evolutionary development of Therukoothu in response to modern changes.
கன்னட மொழி மற்றும் இலக்கியத்தின் வரலாற்றுப் பரிணாமம்: ஒரு விரிவான ஆய்வறிக்கை
This research report provides a detailed analysis of the origin, linguistic structure, and two-millennium-long literary evolution of the Kannada language. As one of the "Pancha Dravida" languages of Southern India, Kannada's divergence from Proto-Dravidian is examined through linguistic evidence and epigraphic data. The report categorizes the historical stages of the language into Old (Halegannada), Middle (Nadugannada), and Modern (Hosagannada) periods. Key literary milestones, ranging from the 9th-century Kavirajamarga and the 12th-century Vachana revolution to contemporary movements such as Bandaya and Stree Sahitya, are discussed. Furthermore, the global recognition of Kannada literature, highlighted by its eight Jnanpith Awards and the historic 2025 International Booker Prize win by Banu Mushtaq, underscores its enduring cultural and intellectual vitality. இந்த ஆய்வறிக்கையானது கன்னட மொழியின் தோற்றம், அதன் மொழியியல் கட்டமைப்பு மற்றும் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகால இலக்கிய வளர்ச்சியை விரிவாக ஆராய்கிறது. தென்னிந்தியாவின் "பஞ்ச திராவிட" மொழிகளில் ஒன்றாகத் திகழும் கன்னடம், மூலத் திராவிட மொழியிலிருந்து (Proto-Dravidian) எவ்வாறு ஒரு தனித்துவமான மொழியாகப் பரிணமித்தது என்பதை மொழியியல் சான்றுகள் மற்றும் கல்வெட்டுத் தரவுகளின் அடிப்படையில் இக்கட்டுரை விளக்குகிறது. பூர்வ ஹளெகன்னடம், நடுகன்னடம் மற்றும் ஹொசகன்னடம் ஆகிய மூன்று முக்கிய வரலாற்று நிலைகளைத் தாண்டி, இம்மொழி பெற்றுள்ள செம்மொழித் தகுதி மற்றும் அதன் இலக்கியச் செழுமை ஆகியவை இங்கு விரிவாக விவாதிக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக, கி.பி. 9-ஆம் நூற்றாண்டின் 'கவிராஜமார்க்கம்' முதல், 12-ஆம் நூற்றாண்டின் 'வசன இலக்கிய' புரட்சி வழியாக, நவீன காலத்தின் 'பண்டாய' மற்றும் 'ஸ்த்ரீ சாஹித்யம்' வரையிலான இலக்கிய இயக்கங்கள் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன. மேலும், கன்னட இலக்கிய உலகம் ஈட்டியுள்ள எட்டு ஞானபீட விருதுகள் மற்றும் 2025-ஆம் ஆண்டில் பானு முஷ்டாக் பெற்ற சர்வதேச புக்கர் பரிசு போன்ற உலகளாவிய அங்கீகாரங்கள், இம்மொழியின் சமகால வலிமையை பறைசாற்றுகின்றன. ஒரு தொழில்முறை ஆய்வு என்ற வகையில், இக்கட்டுரை கன்னட இலக்கியத்தின் சமூக, அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டுத் தாக்கங்களை வரலாற்று ரீதியாக ஒருங்கினைக்கிறது.
Sangam literary texts are understood as literature that appeared two thousand years ago. After that, there are eighteen books of legal literature. Thirukkural is one of these antiquarian texts. This book is composed by Thiruvalluvar. Tirukkural is a book that has seen a boom not only in a country but also in the world. It is considered to be a land that produces the fountain of knowledge that transcends caste, religion, race and language in the minds of people. There is no substance that is not in it, even if it is divided into three parts: virtue, materiality and pleasure. All the elements required for human life are included in it. There are hardly any people in Tamil Nadu who do not know about this book. In such a special Thirukkural, there are many messages about the administrative methods that are needed and used in today's society. Management is multi-dimensional and evolving. Management related courses and management related competitive exams are developing day by day. People who study management get higher positions in work and live. When management is established in the family, the income and expenses are evaluated and the way is made for the progress of life. This article suggests that various methods such as planning, building policies, setting goals, evaluating, making decisions, being punctual, perseverance, moderation, speaking sweetly, and noting are included in Thirukkural as a basis for such management.
பத்துப்பாட்டு இலக்கியம் மரபுசார் நிலையில் ஓர் மீள்பார்வை
The Pattuppāṭṭu (Ten Idylls) and Eṭṭuttokai (Eight Anthologies) stand as the earliest examples of Tamil literature, serving as an enduring bridge that allows the 21st-century generation to comprehend the lifestyle of ancient Tamils. These distinct literary forms constitute the corpus of Sangam literature, which is classified into two main divisions and conceptually centered around the themes of Akam (interior/love) and Puram (exterior/war and public life). While Sangam literature is currently being read and interpreted through various approaches, Pattuppāṭṭu specifically is understood through the lens of Akam and Puram, the unique Āṟṟuppaṭai (guide) genre, and chronological research. Although many scholars have previously analyzed Pattuppāṭṭu from a traditional standpoint, continued re-examination is necessary to align with chronological methodologies and the evolving context of human life. Therefore, this study is significant as it undertakes a re-analysis of Pattuppāṭṭu literature from a traditional perspective.
தமிழ் இலக்கியங்களில் காவல் தெய்வங்கள்: ஒரு வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டு ஆய்வு
It is a consensus among researchers that folklore has served as a vital foundation for the emergence and development of classical literature throughout the long cultural history of Tamil Nadu. Within this ancient tradition, "Guardian Deity Worship" refers to the ritual systems created by the people to protect their habitats, boundaries, and agricultural lands. This study explores in detail how these guardian deities have been recorded from the Sangam era to contemporary literature. Using archaeological and literary evidence, it explains how hero-stone (Nadukkal) worship, which originated as a symbol of valor in the Sangam period, evolved into idol worship and minor deity traditions in later periods. Specifically, this research paper provides a deep analysis of the characteristics and worship methods of deities such as Madhuramadevi in Silapathikaram, Ilangaimadevi in Kamba Ramayanam, and Kollipavai and Kotravai as mentioned in Sangam literature. Furthermore, it elaborates on the causal relationships between guardian deity worship and social structures, alongside the sociological background of how victims of injustice were transformed into deities.
சங்க காலத் தமிழ்ச் சமூகத்தில் வாய்மொழி மரபும் எழுத்து மரபும்
When investigating the establishment of knowledge structures, cultural values, and social organization within Sangam Tamil society, the nexus between oral and written traditions emerges as a pivotal factor. The nascent intellectual apparatus of Tamil society was predominantly oral-centric; collective social memories, historiographic events, and ethico-social norms were disseminated across generations through performative poetry and oral narratives. Over time, the subsequent emergence of writing—specifically the Tamili or Tamil-Brahmi script—facilitated by burgeoning mercantile networks and socio-political shifts, provided a mechanism to codify and institutionalize this oral knowledge as verifiable historical records. Utilizing the conceptual frameworks of K. Kailasapathy’s 'Oral-Formulaic Theory' and Walter Ong’s 'Psychodynamics of Orality,' this research explores the oral-derived characteristics of Sangam prosody and synthesizes these findings with archaeological data from sites like Keeladi and Kodumanal, which attest to widespread literacy among the common populace. Ultimately, this study posits that oral and written traditions were not diametrically opposed but rather functioned as a collaborative continuum, ensuring the enduring preservation and transmission of Sangam literature.
சங்க இலக்கியங்களில் தொல்காப்பிய மரபியல் சுட்டும் உயிர்ப் பாகுபாட்டு உயிரினங்கள்
Tolkāppiyam, regarded as the foundational text of the Tamil grammatical tradition, stands as a primary source that reflects the scientific, cultural, and philosophical thought of the Sangam-age Tamils. The Porulatikāram of the Tolkāppiyam offers a nuanced classification of living beings by focusing on their nature, functions, and levels of cognition. This study examines how the classifications of living beings identified by Tolkāppiyar are reflected in various forms within Sangam literature. Tolkāppiyar classifies living beings according to levels of knowledge, ranging from one-sense to six-sense organisms. Plants, reptiles, birds, animals, and human beings are indicated as functioning in accordance with these cognitive levels. Such classifications of life are closely integrated with human life in Sangam literature through descriptions of nature, as well as in akam (interior) and puram (exterior) poems. In Sangam works such as Akanāṉūṟu, Kuṟuntokai, and Puṟanāṉūṟu, the activities of living beings are often explained through comparisons with human emotions. This reveals that the classifications of living beings proposed by Tolkāppiyar are not merely grammatical constructs, but also form the foundation of the socio-cultural and philosophical thought of Sangam society. This study explores how these classifications of living beings are represented in Sangam literature and how, through them, the Tamils’ understanding of nature, biology, and philosophy evolved. Through this analysis, the significance of Tolkāppiyam’s biological thought within the Sangam literary tradition is re-evaluated.
அகத்துறை மரபில் தேவாரத்தில் தோழி கூற்று: சைவ சித்தாந்தப் பேரின்பக் காதலும் ஆசாரியக் குறியீடும்
In the history of Tamil literature, the Bhakti movement was not merely a religious revival; it was a literary revolution that elevated the Agapporul (interior/love) traditions of the Sangam era to a divine dimension. This article extensively examines the Agapporul tradition known as the 'Thozhi Kootru' (Confidante's Utterance) occurring in the Thevaram hymns, which hold a primary place in the Saiva Thirumurais. The article explains, with a philosophical background, how the character of the Thozhi (confidante), who acted as a shield for the lovers' clandestine and marital love in Sangam literature, transforms into a symbol of the 'Acharya' or 'Guru' who guides the soul toward God in Thevaram. Specifically, it logically discusses how the confidante announces to the world the mental changes, physical emaciation, and the journey toward God of the heroine (the soul) in the hymns of Thirugnanasambandar and Thirunavukkarasar. The article proves that the Agapporul tradition is utilized as a tool to explain the three realities of Saiva Siddhanta: Pati (God), Pasu (Soul), and Pasam (Bondage). Furthermore, this study concludes by comparing the subtle differences and similarities between the Sangam-era confidante and the Bhakti-literature confidante through tables. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பக்தி இயக்கம் என்பது வெறும் சமய எழுச்சி மட்டுமல்ல; அது சங்க காலத்தின் அகப்பொருள் மரபுகளைத் தெய்வீகப் பரிமாணத்திற்கு உயர்த்திய ஒரு கலைப் புரட்சியாகும். இக்கட்டுரை, சைவத் திருமுறைகளில் முதன்மையான இடத்தைப் பெற்றுள்ள தேவாரப் பாடல்களில் பயின்று வரும் 'தோழி கூற்று' (Confidante's Utterance) என்னும் அகத்துறை மரபை விரிவாக ஆராய்கிறது. சங்க இலக்கியத்தில் காதலர்களின் களவிற்கும் கற்பிற்கும் அரணாக விளங்கிய தோழி கதாபாத்திரம், தேவாரத்தில் ஆன்மாவை இறைவனிடம் ஆற்றுப்படுத்தும் 'ஆசாரியர்' அல்லது 'குருவின்' குறியீடாக எவ்வாறு மாற்றம் பெறுகிறது என்பதை இக்கட்டுரை மெய்யியல் பின்புலத்துடன் விளக்குகிறது. குறிப்பாக, திருஞானசம்பந்தர் மற்றும் திருநாவுக்கரசர் ஆகியோரின் பாடல்களில் தலைவியின் (ஆன்மாவின்) மனமாற்றங்கள், உடல் மெலிவு மற்றும் இறைவனை நோக்கிய அவளது பயணத்தைத் தோழி எவ்வாறு உலகிற்கு அறிவிக்கிறாள் என்பது தர்க்கரீதியாக விவாதிக்கப்படுகிறது. சைவ சித்தாந்தத்தின் பதி, பசு, பாசம் என்னும் முப்பொருள் உண்மைகளை விளக்கும் கருவியாக அகப்பொருள் மரபு கையாளுவதை இக்கட்டுரை மெய்ப்பிக்கிறது. மேலும், சங்க காலத் தோழிக்கும் பக்தி இலக்கியத் தோழிக்கும் இடையிலான நுட்பமான வேறுபாடுகள் மற்றும் ஒற்றுமைகளை அட்டவணைகள் மூலம் ஒப்பிட்டு, இவ்வாய்வு நிறைவு பெறுகிறது.
This research article extensively examines the Eight Heroic Deeds (Attaveera செயல்கள்) of Lord Shiva, the central figure of Saivism, and the Attaveerattanam temples revered as the sites where these events occurred, through historical, literary, and philosophical lenses. This paper establishes that the eight heroic acts performed by Lord Shiva are not merely acts of destruction; rather, they are manifestations of 'Marakkarunai' (Stern Grace/Valorous Compassion) intended to remove the three impurities (Mummalam: Ego, Karma, and Illusion) of souls and purify the spirit. The article deeply analyzes how these deeds are depicted in the hymns of the three primary Devaram saints and how they relate to the Saiva Siddhanta doctrine of 'Pati-Pasu-Pasam' (The Three Realities). Furthermore, historical data obtained through the architectural excellence of these temples, bronze icons, and epigraphical evidence are tabulated and explained. இவ்வாய்வுக் கட்டுரையானது சைவ சமயத்தின் மையக்கருவான சிவபெருமானின் அட்டவீரச் செயல்களையும், அவை நிகழ்ந்ததாகப் போற்றப்படும் அட்டவீரட்டானத் தலங்களையும் வரலாற்று, இலக்கிய மற்றும் மெய்யியல் ரீதியாக விரிவாக ஆராய்கிறது. சிவபெருமான் மேற்கொண்ட எட்டு வீரச் செயல்கள் வெறும் அழிவுச் செயல்கள் அல்ல; அவை உயிர்களின் மும்மலங்களை (ஆணவம், கன்மம், மாயை) நீக்கி, ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் 'மறக்கருணை'யின் வெளிப்பாடுகள் என்பதை இக்கட்டுரை நிறுவுகிறது. தேவார மூவர் முதலிகளின் பாடல்களில் இச்செயல்கள் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதையும், சைவ சித்தாந்தத்தின் 'பதி-பசு-பாசம்' எனும் முப்பொருள் உண்மைகளுடன் இவை எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கின்றன என்பதையும் கட்டுரை ஆழமாகப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. மேலும், இத்தலங்களின் கட்டடக்கலைச் சிறப்புகள், செப்புத் திருமேனிகள் மற்றும் கல்வெட்டு ஆதாரங்கள் வழியாகக் கிடைக்கும் வரலாற்றுத் தரவுகள் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்டு விளக்கப்பட்டுள்ளன.
Samhara Murthangal (Destructive Manifestations)
சைவ சித்தாந்தப் பின்னணியில் திருவருள் நெறி
In the history of Tamil devotional literature, the Thiruvasagam, which stands as the eighth Thirumurai (sacred volume), serves as a map for the spiritual journey to attain God's Divine Grace (Thiruvarul). This work, bestowed by Manikkavasagar, revered as Vathavur Adigal, subtly explains the relationships between the three fundamental truths of Saiva Siddhanta: Pati (God), Pasu (Soul), and Pasam (Bondage). This article investigates how God's 'Divine Grace' is essential to remove the three impurities (Mummalam)—Anavam (ego), Kanmam (karma), and Maya (illusion)—that bind souls, and to attain the life of supreme bliss. Specifically, it analyzes how the women's games featured in Thiruvasagam act as media to convey profound philosophical concepts to ordinary people. Furthermore, with the aid of scriptural texts (Sastras) such as Thiruvarutpayan and Sivagnana Siddhiyar, the nature and power of Divine Grace are explained in detail. This article establishes that Thiruvasagam is not merely a devotional text but stands as a complete guide to life from psychological, scientific, and philosophical perspectives. தமிழ் பக்தி இலக்கிய வரலாற்றில் எட்டாம் திருமுறையாகத் திகழும் திருவாசகம், இறைவனது திருவருளைப் பெறுவதற்கான ஆன்மீகப் பயணத்தின் வரைபடமாகத் திகழ்கிறது. வாதவூர் அடிகளார் என்று போற்றப்படும் மாணிக்கவாசகர் அருளிய இந்நூல், சைவ சித்தாந்தத்தின் முப்பொருள் உண்மைகளான பதி, பசு, பாசம் ஆகியவற்றின் உறவுமுறைகளை நுட்பமாக விளக்குகிறது. உயிர்களைப் பிணித்துள்ள ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மும்மலங்களை நீக்கி, பேரின்பப் பெருவாழ்வை அடைவதற்கு இறைவனின் 'திருவருள்' எவ்வாறு இன்றியமையாதது என்பதை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது. குறிப்பாக, திருவாசகத்தில் இடம்பெற்றுள்ள மகளிர் விளையாட்டுகள் எவ்வாறு ஆழ்ந்த தத்துவக் கருத்துக்களை எளிய மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஊடகங்களாகச் செயல்படுகின்றன என்பது பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது. மேலும், திருவருட்பயன், சிவஞான சித்தியார் போன்ற சாத்திர நூல்களின் துணையோடு திருவருளின் இயல்பும் ஆற்றலும் விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன. இக்கட்டுரை, திருவாசகம் ஒரு பக்திப் பனுவலாக மட்டுமல்லாமல், உளவியல், அறிவியல் மற்றும் மெய்யியல் நோக்கில் ஒரு முழுமையான வாழ்வியல் வழிகாட்டியாகத் திகழ்வதை நிறுவுகிறது.
சம்பந்தர் தேவாரத்தில் அகப்பொருள் மரபுகளும் தலைவியின் மன உணர்வுகளும்
In the history of Tamil literature, the 7th century CE is considered a period of great religious and literary renaissance. The Bhakti movement that emerged during this time transformed the Agapporul (interior/love) traditions of Sangam literature onto a new spiritual plane. Specifically, Thirugnanasambandar, in his Thevaram hymns, metaphorically portrayed God as the Lover (Hero) and the soul as the Beloved (Heroine), expressing supreme love through the 'Nayaka-Nayaki Bhava' (Lover-Beloved concept). This article analyzes in detail how the emotions of the heroine in Sambandar's songs are expressed in harmony with nature and Saiva Siddhanta philosophies. It analyzes stages such as the heroine’s astonishment upon seeing the divine Lover arriving to seek alms, her suffering due to separation, and her complaining to her confidante. Furthermore, the article presents a detailed study on how the Ithinai Uriporul (the core subject matter of the five landscapes) formulated by Tolkappiyar underwent a spiritual evolution in Bhakti literature, and the role of these songs in social change. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டு என்பது ஒரு மாபெரும் சமய மற்றும் இலக்கிய மறுமலர்ச்சிக் காலமாகக் கருதப்படுகிறது. இக்காலத்தில் தோன்றிய பக்தி இயக்கம், சங்க இலக்கியத்தின் அகப்பொருள் மரபுகளை ஒரு புதிய ஆன்மீகத் தளத்திற்கு மாற்றியது. குறிப்பாகத் திருஞானசம்பந்தர், தனது தேவாரப் பாடல்களில் இறைவனைத் தலைவனாகவும், ஆன்மாவைத் தலைவியாகவும் உருவகித்து, 'நாயக-நாயகி பாவ'த்தின் மூலம் பேரின்பக் காதலை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இக்கட்டுரையானது சம்பந்தர் பாடல்களில் தலைவியின் மன உணர்வுகள் எவ்வாறு இயற்கையோடும், சைவ சித்தாந்தத் தத்துவங்களோடும் இணைந்து வெளிப்படுகின்றன என்பதை விரிவாக ஆராய்கிறது. பலிதேர்ந்து வரும் தலைவனின் கோலத்தைக் கண்டு வியக்கும் தலைவி, பிரிவால் வருந்துதல், தோழியிடம் முறையிடுதல் போன்ற நிலைகள் இங்கு பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன. மேலும், தொல்காப்பியர் வகுத்த ஐந்திணை உரிப்பொருள்கள் பக்தி இலக்கியத்தில் எவ்வாறு ஆன்மீகப் பரிணாமம் பெற்றுள்ளன என்பதும், சமூக மாற்றத்தில் இப்பாடல்களின் பங்கு குறித்தும் விரிவான ஆய்வை இக்கட்டுரை முன்வைக்கிறது.
‘அழுது அடியடைந்த அன்பர்’: மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகத்தில் பக்தி நெறி மற்றும் சைவ சித்தாந்த விழுமியங்கள்
This study comprehensively analyzes the lifestyle of Manikkavasagar, one of the four great Saiva saints, and the Saiva Siddhanta doctrines and their socio-scientific impacts embedded in his devotional works, Thiruvasagam and Thirukkovaiyar. The article highlights Manikkavasagar's contribution in establishing the supremacy of Saivism during the religious climate of the 9th century, particularly when Jainism and Buddhism were influential. His unique path of devotion, revered as that of the "devotee who cried and reached the feet," his method of attaining God as a wisdom-guru, and historical data regarding the spiritual turning points that occurred at Thirupperunthurai are analyzed in detail. Furthermore, the article reveals the scientific dimension of devotional literature by comparing the 'Andappahuthi' and 'Potri Thiruahaval' sections of Thiruvasagam with modern concepts of Astrophysics and Embryology. A detailed analysis has been conducted on how the three truths of Saiva Siddhanta—Pati (God), Pasu (Soul), and Pasam (Bondage)—are explained simply yet profoundly in Manikkavasagar's songs. இவ்வாய்வு சைவ சமயத்தின் நான்கு பெரும் சமயக் குரவர்களில் ஒருவரான மாணிக்கவாசகரின் வாழ்வியல் முறை, அவரின் பக்திப் பனுவல்களான திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார் ஆகியவற்றில் பொதிந்துள்ள சைவ சித்தாந்தக் கோட்பாடுகள் மற்றும் அதன் சமூக-அறிவியல் தாக்கங்களை விரிவாக அலசுகிறது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் நிலவிய சமயச் சூழல், குறிப்பாகச் சமணமும் பௌத்தமும் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த காலத்தில் சைவத்தின் மேன்மையை நிலைநிறுத்திய மாணிக்கவாசகரின் பங்களிப்பு இக்கட்டுரையில் முன்னிலைப்படுத்தப்படுகிறது. ‘அழுது அடியடைந்த அன்பர்’ என்று போற்றப்படும் அவரின் தனித்துவமான பக்தி நெறி, இறைவனை ஒரு ஞானகுருவாகக் கண்டடைந்த முறை, மற்றும் திருப்பெருந்துறையில் நிகழ்ந்த ஆன்மீகத் திருப்புமுனைகள் குறித்த வரலாற்றுத் தரவுகள் விரிவாக ஆராயப்படுகின்றன. மேலும், நவீன அண்டவியல் (Astrophysics) மற்றும் கருவியல் (Embryology) கருத்துக்களோடு திருவாசகத்தின் ‘அண்டப்பகுதி’ மற்றும் ‘போற்றித் திருவகவல்’ ஆகியவற்றை ஒப்பிட்டு, பக்தி இலக்கியத்தின் அறிவியல் பரிமாணத்தை இக்கட்டுரை வெளிப்படுத்துகிறது. சைவ சித்தாந்தத்தின் முப்பொருள் உண்மைகளான பதி, பசு, பாசம் ஆகியவை மாணிக்கவாசகரின் பாடல்களில் எவ்வாறு எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் விளக்கப்பட்டுள்ளன என்பது குறித்து விரிவான பகுப்பாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
கலித்தொகையில் திருமணப் பண்பாடு: சங்க காலச் சமூக கட்டமைப்பும் வாழ்வியல் விழுமியங்களும் ஓர் ஆய்வு
Kalithogai stands as a magnificent literary treasure house depicting the internal life (Akam) of the ancient Tamil society. This work, which defined the ultimate grammar for culture as "Panbena Paduvathu Paadarinthu Oluguthal" (Culture is living in harmony with the ways of the world), meticulously records the marriage systems, rituals, and domestic virtues of Tamils. This article provides a detailed analysis of the marriage culture described in Kalithogai based on sociological, anthropological, and linguistic perspectives. Specifically, it discusses how the eight types of marriage systems—often considered northern traditions—align with Tamil traditions and manifest within Kalithogai. The Sangam era's matrimonial structure is comprehensively compiled here, focusing on the "Valorous Marriages" displayed through Eru Thazhuvuthal (bull-taming) in the Mullai landscape, the rituals of circumambulating the sacred fire in the Marutham landscape, and the ethical values of the Neithal landscape (Song 133). Furthermore, this paper deeply analyzes how the Tamil love life, originating in Kalavu (secret love) and stabilizing in Karpu (wedded life), transformed into a social institution, as well as the dignity of domestic life that remained steadfast even amidst poverty.
Akapporul (Interior landscape/Poetics of love)