தொல்காப்பியம் மற்றும் நன்னூலில் கற்பித்தல் நெறிகள்: மெல்லக் கற்கும் மாணவர்களுக்கான வழிகாட்டல்கள்

Abstract

கல்வி என்பது வெறும் அறிவுப் பகிர்வு மட்டுமல்லாமல், மாணவர்களின் மனநிலை மற்றும் கற்கும் திறனை அறிந்து கற்பிக்கும் உன்னதமான கலை என்பதைப் பண்டைய தமிழ்ச் சமூகம் நன்கு உணர்ந்திருந்தது. தற்காலக் கல்வியியலில் பெரும் சவாலாகக் கருதப்படும் மெல்லக் கற்கும் மாணவர்களுக்கான தீர்வுகள், நம் நாட்டுப் பண்டைய இலக்கண நூல்களான தொல்காப்பியம் மற்றும் நன்னூலில் ஏற்கனவே மிக நுட்பமாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாய்வுக் கட்டுரை, இவ்விரு நூல்களிலும் கூறப்பட்டுள்ள கற்பித்தல் நெறிமுறைகளையும், மாணவர் வகைப்பாடுகளையும் தற்காலக் கல்விச் சூழலோடு ஒப்பிட்டு ஆராய்கிறது.தொல்காப்பிய மரபியலில் கூறப்படும் அளவறிந்து கற்றல் என்னும் கோட்பாடு, மெல்லக் கற்கும் மாணவர்களின் உள்வாங்கும் திறனுக்கு ஏற்பப் பாடங்களைச் சிறுகச் சிறுகப் பகுத்துக் கற்பிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. மேலும், நன்னூல் பொதுப்பாயிரத்தில் பவணந்தி முனிவர் மண்ணொடு கிளி என்னும் உவமையின் வாயிலாக, பலமுறை எளிய சான்றுகளுடன் விளக்கினால் மட்டுமே புரிந்து கொள்ளும் கடைநிலை மாணவர்களின் இயல்பைக் குறிப்பிடுகிறார். மாணவர்களின் இத்தகைய கற்றல் குறைபாடுகளைக் குற்றம் என்று கூறாமல், ஆசிரியர்கள் தங்களின் கற்பித்தல் முறைகளை மாணவர்களின் வாலறிவின் தன்மை எனப்படும் தற்போதைய அறிவுத் திறனுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று நன்னூல் வழிகாட்டுகிறது.இதன் மூலம், தற்கால வகுப்பறைகளில் உள்ள மெல்லக் கற்கும் மாணவர்களை எவ்வித மன உளைச்சலுக்கும் ஆளாக்காமல், பண்டைய தமிழ் இலக்கண உளவியல் நெறிமுறைகளைப் பயன்படுத்தி எவ்வாறு மிக எளிதாகக் கல்வி நீரோட்டத்தில் இணைக்க முடியும் என்பதை இக்கட்டுரை விரிவாக விளக்குகிறது