விருந்தோம்பலும் வீரமும்: சங்ககால தமிழர்களின் அடையாளங்கள்

Abstract

சங்ககாலத் தமிழர்களின் வாழ்க்கைமுறையையும் சமூகப் பண்பாட்டையும் வெளிப்படுத்தும் முக்கியமான இரு அடையாளங்கள் ‘விருந்தோம்பல்’ மற்றும் ‘வீரம்’ ஆகும். சங்க இலக்கியங்கள் தமிழர் சமுதாயத்தின் உயர்ந்த பண்புகளையும், மனிதநேய உணர்வுகளையும் தெளிவாகப் பதிவு செய்கின்றன. அவற்றில் விருந்தினரை அன்புடன் வரவேற்று உபசரிக்கும் பண்பும், நாட்டிற்காகவும் கண்ணியத்திற்காகவும் உயிர் தியாகம் செய்யத் தயங்காத வீர உணர்வும் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன. விருந்தோம்பல் என்பது சங்ககால மக்களின் அறநெறி வாழ்க்கையின் அடிப்படையாகக் கருதப்பட்டது. புறநானூறு, அகநானூறு, குறுந்தொகை போன்ற நூல்களில் ஏழ்மையிலும் விருந்தினரை போற்றிய தமிழர்களின் மனப்பான்மை சிறப்பாக எடுத்துக்கூறப்படுகிறது. அதேபோல், வீரமும் சங்க தமிழர்களின் அடையாளமாக விளங்கியது. வீரர்களுக்காக நடுகல் நாட்டும் மரபும் அக்கால வீரப்பண்பாட்டின் சான்றாகும். விருந்தோம்பலும் வீரமும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட பண்புகள் அல்ல; மாறாக சங்ககால தமிழர்களின் முழுமையான வாழ்க்கை நெறியை வெளிப்படுத்தும் இரு முகங்களாக அமைந்துள்ளன. அன்பும் அறமும் கொண்ட மனிதநேயம் ஒரு புறம் இருந்தாலும், தேவையான போது வீரத்துடன் செயல்படும் மனவலிமையும் தமிழர்களிடம் இருந்தது. இதன்மூலம் சங்ககால சமூகம் உயர்ந்த பண்பாட்டு நாகரிகத்தையும் ஒழுக்கநெறியையும் கொண்டிருந்தது என்பதை அறிய முடிகிறது. எனவே, சங்க இலக்கியங்கள் வெளிப்படுத்தும் விருந்தோம்பலும் வீரமும் தமிழர் இனத்தின் பண்பாட்டு அடையாளங்களாக மட்டுமல்லாமல், இன்றைய சமூகத்திற்கும் வழிகாட்டும் உயர்ந்த வாழ்க்கை மதிப்புகளாகவும் விளங்குகின்றன.