திருக்குறளில் சூழலியல்

Abstract

பண்டைத் தமிழர்கள் இயற்கையோடு இயைந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தனர். அக்கால மக்கள் இயற்கையைக் கடவுளாகக் கருதி வழிபட்டதோடு மட்டுமல்லாமல் இயற்கையின் சூழல்களையும் நன்கு அறிந்திருந்தனர். தனிமனிதனின் உறவு, குடும்பம், சமூகம் எனப் பல்வேறு நிலைகளில் காலந்தோறும் சங்கிலிதொடர்பு போல் தொடர்ந்து வருகின்றன. குறிப்பாகச் சூழலியல் பற்றிய விழுமியங்கள் மனிதனின் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஒன்றாகும். சங்க மருவிய கால இலக்கியமான அற இலக்கியத்தில் சூழலியலைப் போற்றிப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துவதை அறிய முடிகிறது. ‘திருக்குறளில் சூழலியல்’ என்னும் தலைப்பில் பறவைகள், விலங்குகள், தாவரங்கள், காடுகள், நிர்நிலைகள், உழவு, உணவுப்பயிர்கள், பாரம்பரிய விதைகள் முதலியவைற்றைக்கொண்டு சூழ்நிலையிலோடு இயற்கையின் வாழ்வியலை முழுவதும் திருக்குறளின் வழியே ஆய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.