Abstract

This research paper explores Indian Sign Language (ISL) as a linguistically complete, culturally rooted, and socially significant natural language. Used by millions of Deaf individuals across South Asia, ISL possesses all the structural grammatical components of a human language: a formal phonology, productive morphology, rule-governed syntax, and a vocabulary capable of expressing nuanced, technical concepts.

This paper argues that ISL is not merely a tool for communication but a "Great Language" based on its complexity, its ability to adapt to India's diverse cultural contexts, and its growing institutional recognition. The study examines the grammatical structure of ISL, its historical origins, dialectal variations, relationships with other sign languages, and current legal and educational frameworks.

While recognition under the Eighth Schedule of the Constitution is still pending, the Rights of Persons with Disabilities Act (2016) and the National Education Policy (2020) have created unprecedented opportunities for the growth of ISL. The paper concludes that ISL, as one of India's most vital linguistic treasures, deserves full official recognition.

Keywords

Author Biography

  • Dr. P. Jayachandran, Assistant Professor (SG), Saveetha School of Education and Research (SPIER), Saveetha Institute of Medical and Technical Sciences (SIMATS)

    முனைவர். பி. ஜெயசந்திரன், Ph.D, உதவிப் பேராசிரியர் (SG), சேவீதா கல்வியியல் கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனம், (SPIER), சேவீதா மருத்துவ மற்றும் தொழில்நுட்ப அறிவியல் நிறுவனம் (SIMATS)

    Dr. P. Jayachandran*, Assistant Professor (SG), Saveetha School of Education and Research (SPIER), Saveetha Institute of Medical and Technical Sciences (SIMATS)

    *Correspondence: 888jayachandran@gmail.com, Tel: 9500003345/ 9444477378

References

10 references
  1. [1]. இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு (2011). ஊனம் பரவல் குறித்த தரவு.
  2. [2]. சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகம் (2025). இந்தியச் சைகை மொழி அங்கீகாரம் குறித்த நாடாளுமன்ற பதில்.
  3. [3]. காதுகேளாதோர் தேசியச் சங்கம், இந்தியா. வெளியிடப்பட்ட வரலாற்றுக் காலவரிசை.
  4. [4]. ஊனமுற்றோர் உரிமைகள் சட்டம் (2016). இந்திய அரசு.
  5. [5]. தேசியக் கல்விக் கொள்கை (2020). கல்வி அமைச்சகம், இந்திய அரசு.
  6. [6]. இந்தியச் சைகை மொழி ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி மையம் (ISLRTC). வெளியிடப்பட்ட அறிக்கைகள்.
  7. [7]. டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் (2025). Pragya Prasun and Others v. Union of India and Others வழக்கு.
  8. [8]. Johnson, J. E. & Johnson, R. J. (2008). இந்தியச் சைகை மொழியின் பிராந்திய வகைகள் பற்றிய கணக்கெடுப்பு அறிக்கை. (அசல் ஆராய்ச்சியின் சுருக்கம்)
  9. [9]. Sinha, S. (2018). Indian Sign Language: A Linguistic Analysis of Its Grammar. Gallaudet University Press.
  10. [10]. Zeshan, U. (2003). Indo-Pakistani Sign Language. The People's Linguistic Survey of India, Volume Thirty-Eight: Indian Sign Language(s).

How to Cite

முனைவர். பி. ஜெயசந்திரன். (2026). இந்திய - சைகை மொழி: உலகத்தரமும் பண்பாட்டு ஆழமும் கொண்ட இயற்கையான, முழுமையான மொழி: Indian Sign Language: A Natural, Complete Language of Global Standards and Cultural Depth. KALANJIYAM - International Journal of Tamil Studies, 6(01), 10-22. https://doi.org/10.63300/tirjts06012026.02
Endnote/Zotero/Mendeley (RIS) BibTeX
Crossref
Scopus
Google Scholar
Europe PMC

Similar Articles

1-10 of 150

You may also start an advanced similarity search for this article.