சுருக்கம்
உயிரினங்கள் தோன்றிய காலத்திலிருந்தே உணர்ச்சியும் அறிவும் தொடக்கம் பெற்று விட்டன. இதில் மனிதன் தான் அடைந்த பரிணாம வளர்ச்சியினால், அனுபவத்தின் மூலம் அறிவையும், உணர்ச்சியின் மூலம் மெய்ப்பாட்டையும் மேம்படுத்தினான். உடலில் தோன்றும் வெளிப்பாடுகளை தொல்காப்பியர் மெய்ப்பாடு என்கிறார். மெய்பாடு என்று பிரித்தால் மெய்-உடல், பாடு-வெளிப்பாடு எனப் பொருள் தருகின்றது. மனவுணர்ச்சி பற்றி உடம்பில் தோன்றும் வேறுபாடு மெய்ப்பாடு என்று தமிழ் அகராதி பொருள் கூறுகிறது.
நகை, அழுகை, இளிவரல், மருட்கை, அச்சம், பெருமிதம், வெகுளி, உவகை என்று எட்டு வகையான உணர்ச்சிகளை மனிதன் உடல் வெளிப்படுத்துவதால் தொல்காப்பியர் கூறுகிறார். தமிழர்கள் காதலையும் வீரத்தையும் இரு கண்களாகப் போற்றினர். சங்க இலக்கியமான எட்டுத்தொகையில் புறத்தைப் பற்றிக் கூறுவது புறநானூறாகும். புறம் என்பது வீரத்தைப் பற்றிக் கூறுவதாகும். புறநானூற்றில் மெய்ப்பாடுகள் குறித்த செய்திகள் மிகுதியாக உள்ளன. மனிதர்களுக்கே உரிய உணர்ச்சி வெளிப்படுவதே மெய்ப்பாடாகும். இந்த எண்வகை மெய்ப்பாடுகள் புறநானூற்றில் எவ்வாறு இடம் பெற்றுள்ளது என்பதை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.
திறவுச்சொற்கள்
மேற்கோள்கள்
5 references- 1. இளம்பூரணர் (உரையாசிரியர்) தொல்காப்பியம் பொருளதிகாரம், சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக்கழகம், சென்னை-18
- 2. கிரியா தற்கால தமிழ் அகராதி.
- 3. புறநானூறு (மூலமும் உரையும்) – நியு செஞ்சுரி புக் ஹாவுஸ் (பி) லிட், சென்னை.
- 4. வெள்ளைவாரணன்., தொல்காப்பியம் மெய்ப்பாட்டியல் உரைவளம், சாரதா பதிப்பகம் சென்னை.
- 5. டாக்டர். மு. வரதராசனார்.,திருக்குறள் தெளிவுரை, சாரதா பதிப்பகம் சென்னை.
