சுருக்கம்
தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பக்தி இலக்கியம் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலப்பகுதியில் சைவ, வைணவ சமய உணர்வுகள் மக்களிடையே பரவுவதற்கு பக்திப் பாடல்கள் முக்கிய ஊடகமாக அமைந்தன. நாயன்மார்களும் ஆழ்வார்களும் தங்கள் இறைநம்பிக்கை, அன்பு, சரணாகதி, அறம், சமுதாயப் பார்வை ஆகியவற்றை எளிய தமிழில் வெளிப்படுத்தினர்.
சைவப் பக்தி இலக்கியத்தில் திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர் ஆகியோரின் பாடல்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. வைணவ மரபில் பன்னிரு ஆழ்வார்களின் பாசுரங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இவ்விலக்கியங்கள் சமயம் சார்ந்தவை மட்டுமன்றி மொழி, இசை, கலை, பண்பாடு, சமூக வாழ்வு ஆகியவற்றையும் பதிவு செய்கின்றன.
மேற்கோள்கள்
8 references- 1. தொல்காப்பியம் – பொருளதிகாரம்.
- 2. தேவாரம் – திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் பாடல்கள்.
- 3. திருவாசகம் – மாணிக்கவாசகர்.
- 4. நாலாயிரத் திவ்யப் பிரபந்தம்.
- 5. திருப்பாவை – ஆண்டாள்.
- 6. பெரியபுராணம் – சேக்கிழார்.
- 7. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு – பல்வேறு ஆய்வுநூல்கள்.
- 8. தமிழ் பக்தி இலக்கிய ஆய்வுகள் – பல்கலைக்கழக வெளியீடுகள்.
மேற்கோள் காட்டுவது எப்படி
மு ச. அ. (2026). தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பக்தி இலக்கியத்தின் பங்களிப்பு: The Contribution of Devotional Literature to the History of Tamil Literature. KALANJIYAM - International Journal of Tamil Studies, 10(02), 140-146. https://doi.org/10.63300/kijts10sp02.2026.49
